„Czy potrafisz zobaczyć niezwykłość w zwykłym dniu?”

Kiedy myślimy o podróży, często mamy przed oczami dalekie miejsca, nowe kultury, egzotyczne krajobrazy. Wydaje nam się, że to, co prawdziwie ważne i poruszające, czeka na nas „tam” – gdzieś daleko.
A przecież najważniejsza podróż nie zaczyna się od biletu, ale od decyzji, by spojrzeć inaczej na to, co już mamy.

Codzienność to niezwykła mapa, którą rzadko naprawdę czytamy.
Kawa wypita w ciszy poranka, promień słońca padający na ścianę, uśmiech nieznajomego na ulicy – to są znaki, które mogą prowadzić nas głębiej niż jakikolwiek przewodnik turystyczny.
Podróż w głąb codzienności uczy, że nie chodzi o spektakularne momenty, ale o umiejętność dostrzeżenia magii w rzeczach najprostszych.

To właśnie codzienność jest naszym lustrem.
Pokazuje, czy żyjemy świadomie, czy tylko „odhaczamy” kolejne zadania.
To w niej spotykamy siebie naprawdę – w sposobie, w jaki reagujemy na drobne przeszkody, w tym, czy potrafimy docenić małe radości, w tym, czy zatrzymujemy się, by powiedzieć „dziękuję”.

Nie chodzi o to, by codzienność była idealna.
Chodzi o to, by była prawdziwa. By była miejscem spotkania – ze sobą, z drugim człowiekiem, z życiem takim, jakie jest.
Podróż w głąb codzienności to najpiękniejsza podróż, jaką możemy odbyć – bo nie wymaga niczego poza uważnością i otwartym sercem.

„Największa tajemnica podróży nie polega na zmianie miejsca, ale na zmianie spojrzenia.”